Postnatale depressie


postnatale depressie babystufWist je dat ongeveer 50 tot 80 procent van de vrouwen last heeft van een dip of babyblues in de kraamtijd? Heel begrijpelijk want je moet vaak flink wennen aan het moederschap, je kindje en alle gevoelens die er na een bevalling bijkomen. Tegelijkertijd is je lichaam zich aan het herstellen van de bevalling en zit je direct in de 'voedingsstand'. Dat betekent: een snel krimpende baarmoeder, gezwollen borsten en bovendien gieren de hormonen door je lijf, zo daalt je progesteron gehalte bijvoorbeeld als een gek. Niet zo vreemd dus dat je af en toe een huilbui hebt, de zogenaamde kraamtranen!

Dip of postnatale depressie?

Deze dip of baby blues gaat meestal gewoon weer over. Duurt deze situatie echter langer dan een paar dagen, dan kan er iets anders aan de hand zijn. Bij ongeveer 10% van alle bevallen vrouwen verandert deze gemoedstoestand niet. Gedachtes zoals: waarom ben ik niet blij? Is dit het nou? Ik voel me waardeloos, ik voel me er alleen voor staan. Als je heen en weer geslingerd wordt tussen deze gevoelens, er geen verbetering optreedt en als je het gevoel hebt dat niemand je begrijpt, dan is dat reden om aan de bel te trekken. Het kan namelijk zijn dat je postnatale depressie hebt, ofwel PND. En bedenk: dit kan ook na een paar maanden de kop opsteken!

Wat zijn de signalen van een postnatale depressie?

Hieronder een opsomming van signalen die erop kunnen wijzen dat je een postnatale depressie hebt. Daarbij kun je last hebben van één of meerdere symptomen:

  • onverklaarbare angsten, angst voor nare beelden op tv, angst om je gezin wat aan te doen, overbezorgde gevoelens.
  • depressieve gevoelens, je bent snel geïrriteerd, voelt je onzeker, opgejaagd, hebt misschien gedachtes over zelfmoord.
  • onrustige gevoelens kunnen je een opgejaagd gevoel geven, hyperventileren, concentratieproblemen, paniekaanvallen.
  • agressieve gevoelens naar je gezinsleden, vrienden of huisdieren.
  • slaapproblemen of wilt alleen maar slapen omdat je constant moe bent.
  • je voelt je vreemd en herkent jezelf niet meer.
  • grote eetlust of juist helemaal niet willen eten.
  • je voelt je lusteloos en komt nergens meer aan toe.
  • je hebt last van fysieke klachten zoals heftig transpireren, onscherp zien, pijnklachten, veel hoofdpijn, duizeligheid.
  • je voelt je vreselijk ongelukkig en kan nergens meer blij om zijn.
  • je wilt liever geen vrienden of familie meer zien.
  • je hebt continu last van een groot schuldgevoel.

Hoe wordt een postnatale depressie veroorzaakt?

Daar zijn de meningen van geleerden over verdeeld. Sommige wetenschappers beweren dat de werking van je hypofyse door de hormoonschommelingen verstoord is. Anderen zegen dat het door je schildklier komt. Je kunt een tekort hebben aan het aminozuur tryptofaan wat kan leiden tot psychische klachten. Of een laag bloedsuiker of Hb (ijzer) gehalte. Maar ook een snelle bevalling, keizersnede, tangverlossing kan ertoe leiden dat je een PND krijgt. Evenals weinig rust in je zwangerschap en na de bevalling. Ook plotseling stoppen met borstvoeding en het opnieuw beginnen met de pil kan een oorzaak zijn, evenals een slechte lichamelijke conditie. En als je al last had van premenstruele klachten of eerdere psychische klachten, loop je een hoger risico.

Wat te doen bij een postnatale depressie?

Probeer deze gevoelens niet voor je te houden maar bespreek ze! Ook al schaam je je voor je neerslachtige gevoelens. Vertel het je man, vriendin, familie en huisarts. Een postnatale depressie komt vaker voor dan je denkt. Gelukkig is er steeds meer bekend over PND en kan je huisarts je goed informeren en helpen. Realiseer je dat een onbehandelde depressie kan wel maanden duren dus trek op tijd aan de bel. Een postnatale depressie vraagt veel van de mensen om je heen. Het kan je relatie met je partner enorm op de proef stellen, maar je kunt er samen ook sterker uitkomen!

Postnatale psychose

Heel soms krijgt een net bevallen moeder een ernstige postnatale psychose. Denk daarbij aan een staat van verwarring met hallucineren en waanvoorstellingen en pogingen om zichzelf of het kind wat aan te doen. In dat geval is behandeling door de huisarts of opname in het ziekenhuis noodzakelijk.