Met een autostoeltje in VOM bus en mezelf met wielen en een handtas

blog kyra

Ik ben Kyra, 34 jaar, sinds 3,5 jaar moeder van zoontje Xenn en… door de spierziekte Ataxie von Friedreich rolstoel gebonden. Mij is gevraagd jullie af en toe eens iets te vertellen over het moederschap mét een beperking… want zo vanzelfsprekend als bij andere moeders gaat dit allemaal niet. Maar bijzonder, leuk, spannend, speciaal en waardevol is het wel! En al deze mooie…maar soms ook moeilijke momenten wil ik graag met jullie delen!

Hier ben ik weer eens met een blog… Het heeft even geduurd want het leven van een moeder is niet iedere dag ‘afvragen wat ik nu eens ga doen’! Omdat Xenn nu (meer dan 100%) baby-af is, kan ik, als ‘beperkte’ moeder steeds meer met hem alleen op pad.

Ik zeg meer dan 100%, omdat hij echt ontzettend wijs en zelfstandig is vergeleken met leeftijdgenootjes. Dus als ik dan met hem alleen wegga, is hij de best luisterende en helpende hand voor mij! Als het regent of als ik verder weg wil, neem ik niet met hem de bakfiets (zie mijn eerdere blog). Ik ging iets anders bedenken…

kyra blog

Een eigen auto was natuurlijk ideaal. Ik heb 10 jaar lang een ‘eigen’ Renault Kangoo voor de deur gehad, maar helaas is mijn rijbewijs ingenomen. Ik vond dat ik echt wel prima reed, maar ja, wie ben ik, het CBR vond dat ik niet aan een typische vrouwen-rijstijl leed, maar dat het aan mijn progressieve spierziekte lag. Ik trok aan het kortste eind dus. Als je geen eigen vervoer meer hebt, heb je in Nederland recht op Vervoer Op Maat (VOM-busje). Eerst instantie dacht ik: nee, echt niet hoor! Ik ben toch geen bejaarde! Ik heb het lang uitgesteld en me ertegen verzet.

In de VOM bus

Maar uiteindelijk had ik alleen maar mezelf ermee. Wilde ik met slecht weer, zonder een dure taxi te nemen ergens komen, dan was dit een oplossing. En zoals heel veel dingen waar je met een beperking mee te maken krijgt: ergens aan toegeven en niet ‘je kont tegen de krib gooien’, is een must! Dus daar ging ik… met het VOM-busje en (90%) oudere mensen erin, mijn geliefde stadje Maastricht door! Maar wacht eens even… ik heb de fijne bijkomstigheid dat ik een begeleider gratis mag meenemen en als iemand mij perfect helpt is het Xenn wel! En Xenn is helemaal idolaat van auto’s en alles wat rijdt inclusief mijn rolstoel, dus met een busje mee zag hij wel zitten. Ik kocht een tweedehands autostoeltje op Marktplaats en maakte met Xenn plannen waar we overal kyra blogheen gingen. Dus nu zijn we allemaal happy: ik met mijn vervoer, Xenn met zijn busje en alle bejaarden met zo’n klein, veel vertellend manneke in de bus! Met zo’n eigen kinderstoeltje en ‘mezelf met wielen en een handtas’, is zeker even een gesleep, maar alle bagage wordt steeds minder naarmate je kindje ouder wordt. Eerst moest er nog een hele luiertas mee, met verschoonmateriaal en reservekleren erin. Nee, even snel weggaan zat er niet in. Maar nu Xenn een poosje zindelijk is, is dit probleem van de baan.

Nog een kleine tip van mij, als je kind overdag zindelijk gaat worden en je laat de luier dus uit, laat hem dan ’s nacht ook meteen uit. Dit zal waarschijnlijk niet voor ieder kindje de juiste manier zijn, maar ik had er een beetje spijt van dat we dit niet gelijk bij Xenn hadden toegepast. Hij was overdag al helemaal zindelijk en ook iedere morgen was hij helemaal droog. Toch durfde hij ’s nachts zijn luier niet uit te laten. Het heeft even geduurd, maar nu zijn er geen luiers meer in huis en geeft meneer zelf aan: ‘mam, ik ga even plassen (of poepen)’!

Ontvang elke maand onze deskundige nieuwsbrief.

Gerelateerde berichten

2 gedachten over “Met een autostoeltje in VOM bus en mezelf met wielen en een handtas


Marjo Hermans op schreef:

Hallo Kyra, wat fijn dat het nu wat makkelijker gaat en dat je zo’n lief zoontje hebt wat je overal bij helpt. In de bus zal wel heel gezellig zijn M et Xenn ook nog goede therapie voor de bejaarden. Ik wens je heel veel leuke gezellige uitstapjes met je lieve Xenn.

Groetjes Marjo.



Simone Wintjens op schreef:

Hoi Kyra ,geweldig wie ste weer met diene Gouwe op stap kins goon.
Iech geneet vaan dien verhaole en wat de Xenn veur diech mer och veur Glenn beteikent.
Ut is un geweldig menneke dee oondaanks dat er nog zoe klein is , hiel veul respect veur diech en ziene noonk heet, al is heer ziech daor noe nog neet vaan bewus.
Dikke knoevel Simone



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *