Koe in de Kost; logeren op de boerderij

koe in de kost

Het is alweer precies een jaartje geleden, dat Xenn en ik een bezoekje brachten aan boerderij Koe in de Kost. En ik was altijd nog van plan om jullie daarover te vertellen, maar iedere keer kwam er andere ‘blog-inspiratie’. Ons bezoekje was niet alleen ontzettend leuk en een ware aanrader voor iedereen, maar had in mijn geval ook nog een fijne bijkomstigheid: een aangepast logeerplekje! De voorpret begon een half jaar ervoor. Mijn man zou een weekend met vrienden weggaan. Dit moet kunnen, ik denk dat iedere relatie ‘sterker’ blijft als de man en de vrouw af en toe iets met vrienden, zonder elkaar doen.

Alleen, het vervelende is, dat ik dan van alles moet regelen om het hier draaiende te krijgen… Ik was aan het nadenken; of ik blijf thuis met hulp van pgb, mijn (schoon)moeder, vriendinnen of buren, of ik ga zelf weg! Met Xenn én een hulp dus! Ik had het er met mijn broer over, die ook rolstoelgebonden is en die leek het ook wel gezellig om wat quality-time met zijn petekindje te hebben. koe in de kostWe besloten dus om met ons vijven weg te gaan: mijn broer en ik, ieder met een hulp en Xenn. De zoektocht begon, want waar vind je een geschikte locatie die én kindvriendelijk én rolstoelvriendelijk is? Niet onmogelijk, maar het is wel even speurwerk! Via de site 'Eelke Droomt' begon mijn zoektocht. Deze vrouw – zelf rolstoelgebonden – zoekt (en vindt) aangepaste logeerplekjes door heel het land. Ik kon op haar site ook ‘kindvriendelijkheid’ aanvinken en zo kwam ik op 'Koe in de Kost' uit! Mijn broer en ik overlegden, vroegen ieder een hulp mee en boekten: twee nachten in een aangepast appartement, tussen de koeien op het erf van de boerderie! Wat hadden we er zin in. En Xenn ook, hij is gek op dieren!

Aangepast huis op het erf

Op de eerste vrijdag  van november was het zover: mijn man vertrok met zijn vrienden en mijn hulp pikte Xenn, mij en mijn broer met zijn hulp op. Een stukje rijden was het wel, vanuit Maastricht naar Overijssel. Onderweg lieten we Xenn kennismaken met de grote gele M en vulden onze buikjes met een Macflurry. Tegen het einde van de middag arriveerden we. We werden meteen begroet door de lieve hond van de boerderij en Xenn keek zijn ogen al uit… tractors, kleine poesjes, skelters: wat is dit voor paradijs? koe inde kostWe gingen ons appartement binnen, een aangepast huis midden op het erf! Van binnen was het perfect: knus, gezellig, maar ook zeer ruim. Ook de badkamer was een complete balzaal en perfect aangepast. ’s Avonds kookten onze hulpen in de aangepaste keuken.
Zaterdagmorgen: we werden heerlijk wakker, tijd om de boerderij te gaan verkennen. Het ochtendritueel is alles behalve snel met twee rolstoelers en één peuter, maar uiteindelijk riep het zonnetje ons! Ik had voor Xenn een echte rode overal gekocht, ‘boer Xenn’, en hij was helemaal in zijn element. Koe in de Kost heeft meerdere vakantiewoningen bij de boerderij, dus enkele gezinnen met kinderen liepen er ook rond. We knuffelden de kleine poesjes, aaiden de lieve hond, sprongen op de trampoline, mochten een eitje meenemen uit het kippenhok, speelden in het hooi (alleen Xenn dus, voor ons als rolstoelers wat lastig) en we mochten op de tractor rijden. Dit was voor Xenn helemaal fantastisch, aangezien hij alles wat met auto’s te maken heeft prachtig vindt! ’s Middags maakten we een heerlijke wandeling in de omgeving. Frisse lucht, mooie omgeving, paardenmanege om de hoek, kortom: een fijne omgeving voor iedereen.

koe in de kostWe dronken warme chocolademelk bij een restaurantje met speeltuin wat verderop en liepen en rolden daarna terug naar de boerderij. Xenn moest even een uurtje slapen, want ’s avonds moest hij fit zijn voor de koeien melken! Xenn deed dus even een lekker middagdutje, moe en voldaan van die buitenlucht. En mijn broer en ik en onze hulpen hadden even ‘de chill-stand’ aangezet. Want eerlijk is eerlijk: voor ons energieniveau is ’s middags rusten wel even fijn. ’s Avonds, toen onze hulpen weer gekookt hadden en iedereen up-to-date was, vertrokken we richting stallen. De boer ging de koeien melken en wij mochten kijken, meehelpen en verse melk proeven, enorm leuk. Ook mochten we een kalfje de fles geven!
Zowel Xenn als wij hebben genoten van dit weekeinde. ’s Nachts weer heerlijk geslapen en de volgende dag nog even Deventer in. Beetje shoppen, beetje lunchen, voor Xenn niet heel spannend dus we beloofden hem dat hij ’s middags nog een keer op de tractor mocht samen met de boer. De hemel op aarde! Wij komen zeker nog  eens terug!

Ik ben Kyra, 32 jaar, sinds 2 jaar moeder van zoontje Xenn en… door de spierziekte Ataxie von Friedreich rolstoel gebonden. Mij is gevraagd jullie af en toe eens iets te vertellen over het moederschap mét een beperking… want zo vanzelfsprekend als bij andere moeders gaat dit allemaal niet. Maar bijzonder, leuk, spannend, speciaal en waardevol is het wel! En al deze mooie…maar soms ook moeilijke momenten wil ik graag met jullie delen!

Ontvang elke maand onze deskundige nieuwsbrief.

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *