Een peuter opvoeden vanuit de rolstoel

opvoeden vanuit de rolstoel

Ik ben Kyra, 32 jaar, sinds (bijna) 2 jaar moeder van zoontje Xenn en…door de spierziekte Ataxie von Friedreich rolstoel gebonden. Mij is gevraagd jullie af en toe eens iets te vertellen over het moederschap mét een beperking…want zo vanzelfsprekend als bij andere moeders gaat dit allemaal niet. Maar bijzonder, leuk, spannend, speciaal en waardevol is het wel! En al deze mooie…maar soms ook moeilijke momenten wil ik graag met jullie delen!

Het is weer even geleden dat ik jullie wat liet weten, maar zoals de meeste moeders weten: druk druk druk! Een peutertje –van nu bijna 2,5- is ontzettend leuk, maar de ‘ik-ben-2-dus-ik-zeg-nee-fase’ is soms dodelijk vermoeiend! Nu de drukte van Sinterklaas, Kerstmis en Oud op Nieuw voorbij is, neem ik mij weer even de tijd om jullie iets te vertellen over mijn ‘aangepast’ moederschap.

kyra blog rolstoelOpvoeden vanuit rolstoel is niet vanzelfsprekend

Vorige keer vertelde ik al dat opvoeden vanuit een rolstoel niet zo’n vanzelfsprekend is. Of ja, het woordje opvoeden kun je natuurlijk verschillend opvatten: ik kon Xenn misschien niet de ‘normale’, ‘standaard’ opvoeding geven als gezonde moeders dit doen, maar de liefde van moeder op kind wordt er echt niet minder op met vier wieltjes! Maar eerlijk is is eerlijk: ik was best blij dat Xenn snel van baby naar peuter ging… en dus van alleen maar liggen, naar de eerste stapjes. Heel veel moeders zeggen altijd: 'geniet er maar even lekker van dat ze in de box liggen, want zodra ze kunnen lopen is de rust voorbij!'

Maar bij mij was het dus andersom: ik vond het een verademing toen Xenn zelfstandig van A naar B liep. Ik had nog wel veel hulp nodig, maar ik kon op zijn minst al eens een half uurtje met hem alleen zijn! En gelukkig luistert hij ontzettend goed, ik merk dat hij soms zelfs beter luistert als hij met mij alleen is. Alsof hij wéét: laat ik nu maar niet gek springen of laat ik maar niet op mijn sokken rondrennen… dat doe ik straks wel, als er iemand bij is die me op kan rapen!

kyra blog rolstoel 3Een voordeel van een mama die altijd haar eigen stoel bij zich heeft? Lekker bij haar op schoot zitten als ik even moe ben! Ook vind ik het erg bijzonder dat Xenn zijn eerste pasjes heeft gezet achter de rolstoel, heel handig zo’n eigen loop(duw)wagentje! En nog steeds, nu hij al goed zelfstandig loopt, helpt hij ontzettend graag en wil hij dikwijls de rolstoel duwen. Sinds kort is er iets, waarvan ik zoiets heb: jippie!, ik kán steeds meer betekenen in de opvoeding. Let op: misschien een beetje vreemd voor een moeder van een (toen nog) bijna tweejarig kindje: ik kreeg een groot hoeragevoel toen het me lukte zelf mijn kindje te verschonen! Dat klinkt vreemd, maar  dit kon ik dus niet eerder. Toen Xenn net geboren was, heb ik het wel eens geprobeerd met mijn aangepaste box en bedje, maar een poepluier of een rondspuitend plassertje was geen aanrader met mijn slechte motoriek en evenwichtsstoornissen. Maar toen Xenn steeds zelfstandiger werd en goed meewerkte, besloot ik het nog eens te proberen. Ik kocht in de winkel van die luierbroekjes, zodat ik niet aan de slag hoefde met klittenband. Xenn keek een beetje vreemd toen ik ’s ochtends met een schone luier en verschoningsmateriaal naast zijn bed stond.

‘Sssst’, zei ik, ‘papa slaapt nog, wij gaan dit samen ff fiksen’. Ik pakte ‘de oplossing van de eeuw’ erbij: mijn gsm met Youtube! Terwijl Xenn was afgeleid door filmpjes van Bumba en Mickey Mouse kon ik aan de slag. Het ging verrassend goed en ik vond het nog leuk ook! Zelfs een poepluier is een feestje, haha! Oké, ik ben wat langer bezig dan iemand anders, en overdag verschonen is geen luxe - want doordat ik hem niet kan optillen, moet ik praten als Brugman om hem mee te lokken naar zijn kamer-, maar voor onze moeder-zoon band is het geweldig! En als ik dan klaar ben, weet hij precies: zo, nu even gaan staan en om omdraaien, dan kan mam goed mijn broekje optrekken. Xenn kruipt op mijn schoot en samen rollen we de kamer uit!

Lees andere blogs van Kyra

Ontvang elke maand onze deskundige nieuwsbrief.

Gerelateerde berichten

4 gedachten over “Een peuter opvoeden vanuit de rolstoel


Elly op schreef:

Wat een leuk verhaal Kyra.
Ik ben trots op jou.
Xenn boft heel erg met een mama zoals jij.
Jij bent een topper.?



Sandra op schreef:

Super leuk om te lezen Kyra, en weet zeker dat Xenn super blij is met jou als mams!
En wat Kun je leuk schrijven zeg! Hoop ooit nog eens samen op t strand te liggen
Met een wijntje (Kun je Xenn alvast leren hoe hij dat moet halen dan ?)
Xxxx uit t hoge noorden



Inge op schreef:

Hoi kyra
Ik heb een vraag voor jou
Of eigenlijk advies nodig hoop dat je mij kunt helpen
Ik zit zelf ook in een rolstoel en heb een peutertje rond lopen
Van 18 maanden
Nu wil ze niet Door mij verschoond worden of kleren of pyjama
Aan
Dan loopt ze steeds weg
En gilt ze
Verder van de dag is ze super lief en luisterd ze goed
Ik wordt hier heel onzeker en verdrietig van
Heb jij tips voor mij Hoe ik het goed kan doen



kyra op schreef:

Hoi Inge, ik kreeg je mailadres via de redactie door, zal je ff een bericht sturen!
Groetjes, Kyra



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *